قوله : مع انّ الرّكن بهما يكون مركّبا : ضمير در [ بهما ] به سجدتان راجعست . قوله : و هو يستدعى فواته بفواتها : ضمير [ هو ] به تركيب ركن از سجدتان راجعست و ضمير در [ فواته ] به ركن و در [ فواتها ] به احديها راجعست . قوله : و اعتذار المصنّف ( ره ) عنه فى الذّكرى : ضمير در [ عنه ] به اشكال مذكور راجعست . قوله : و لا يتحقّق الاخلال : ضمير در [ به ] به مسمّى السّجود راجع است . قوله : الّا بتركهما معا : ضمير در [ تركهما ] به سجدتان راجع است . قوله : لموافقته على كونهما معا : ضمير در [ موافقته ] بمصنّف‌و در [ كونهما ] به سجدتان راجعست . قوله : و هو يستلزم الفوات باحديهما : ضمير [ هو ] بكونهما معا عائد بوده و در [ احديهما ] به سجدتان راجعست . قوله : فكيف يدعى انّه مسمّاه : ضمير در [ انّه ] به ركن راجع بوده و در [ مسمّاه ] به سجود برمىگردد . قوله : و مع ذلك يستلزم بطلانها بزيادة واحدة : مشاراليه [ ذلك ] اشكال مذكور بوده و ضمير در [ بطلانها ] به صلوة راجع است و كلمه [ واحدة ] صفت است براى سجده مقدّر . قوله : و لا قائل به : يعنى ببطلان الصّلوة بزيادة سجده واحدة .